Benjamin CLAUDEL – „Palais silencieux”

Cichy ten pałac… Nic nie mówi… Nie krzyczy… A przecież tyle widział! Te ludzkie tragedie, kończące się życia, waśnie i spory tych, którzy deptali jego wnętrze. A on milczy. Dumnie stoi, przewyższa innych swoją posturą, wydaje się silny i pewny siebie. Ale wewnątrz jest przeszywająca cisza… Tylko hulający wiatr potyka się o zaniedbane artefakty i próbuje wydać z siebie głos, ale nie jest w stanie. Nie potrafi… Nikt nie widzi tego cierpienia…